نگاه (یک شعر عاشقانه)

نگاهم کن

تا که بگریزم از خویشتن

تا که فراموش کنم آنچه که بودم و هستم

نگاهم کن

 تا که ببینم وجودم را در نگاهت

تاکه بفهمم سردی رخساره ی وحشت


بیا بنشین رهایم کن                                        شعر نگاه

در آن  دشت پر از گل

در آن دشتی که در نگاهت موج میزند

تو معنی آن سکوتی

که هزاران حرف در نگاهش دارد

نگاهت را پاس میدارم

من آن نگاه شعله ور را دوست میدارم

  نگاهم کن....

/ 1 نظر / 51 بازدید
محک

باران عزیز خیلی زیبا بود واقعا که عشق از دور چیز قشنگی هست منتظر بقیه مطالب هات هستیم محک= همون مدیر بد اخلاقه (سهیل)[ابرو]