نگاهم کن

تا که بگریزم از خویشتن

تا که فراموش کنم آنچه که بودم و هستم

نگاهم کن

 تا که ببینم وجودم را در نگاهت

تاکه بفهمم سردی رخساره ی وحشت


بیا بنشین رهایم کن                                        شعر نگاه

در آن  دشت پر از گل

در آن دشتی که در نگاهت موج میزند

تو معنی آن سکوتی

که هزاران حرف در نگاهش دارد

نگاهت را پاس میدارم

من آن نگاه شعله ور را دوست میدارم

  نگاهم کن....